tag:blogger.com,1999:blog-171951222011-04-21T16:51:34.043-07:00در اندرون من خسته دل ندانم کیست که من خموشم و او در فغان و در غوغاستnnhttp://www.blogger.com/profile/09095454246178504453noreply@blogger.comBlogger151100tag:blogger.com,1999:blog-17195122.post-3315558162094775872007-05-21T00:05:00.000-07:002007-05-21T00:12:04.244-07:00<p align="right"><span style="font-size:78%;">تو را يافتم</span></p><p align="right"><span style="font-size:78%;">در نا اميدانه ترين لحظات</span></p><p align="right"><span style="font-size:78%;">كه سرنوشت با طعم تلخش دهانم راميازرد</span></p><p align="right"><span style="font-size:78%;">تو را يافتم</span></p><p align="right"><span style="font-size:78%;">و چه به ناگاه طلوع آفتابت ازپس ابرهاي تاريك و سرد</span></p><p align="right"><span style="font-size:78%;">زندگي مرا روشن كرد</span></p><p align="right"><span style="font-size:78%;">دلم گرمی گرفت</span></p><p align="right"><span style="font-size:78%;">و از جا برخاستم</span></p><p align="right"><span style="font-size:78%;">كه حركت كنم</span></p><p align="right"><span style="font-size:78%;">كه حركت كنيم</span></p><p align="right"><span style="font-size:78%;">كه بسازيم </span></p><p align="right"><span style="font-size:78%;">فردايی روشنتر از امروز</span></p><p align="right"><span style="font-size:78%;">و زندگی پربارتر از ديروز</span> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17195122-331555816209477587?l=sazedaroon.blogspot.com' alt='' /></div>nnhttp://www.blogger.com/profile/09095454246178504453noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17195122.post-1156458200697412102006-08-24T15:20:00.000-07:002006-08-24T15:32:07.593-07:00<div align="right">لحظه های سخت و آهسته گذران</div><div align="right">خستگی در تار و پود وجود</div><div align="right">كه انگاری وزنه ای سخت بر گردن</div><div align="right">و ناچيز توانی برای افراشتن سر</div><div align="right"></div><br /><div align="right">من پير و سر درگم</div><br /><div align="right">كه پيری چيست جز چين و چروك پوست و</div><div align="right">رنگ مردگي مشكين گيسوان دوران جوانی</div><br /><div align="right"></div><div align="right">جوانی رفته است</div><div align="right">و شور و نشاطش هم</div><div align="right">و خنده بر ترك ديوار</div><div align="right"></div><br /><div align="right">چشمانم اشكالود است</div><div align="right">كه ترك نه به ديوار كه عميق بر پوست جا گرفته</div><div align="right"></div><div align="right">و چه واقعی و تلخ</div><div align="right">كه حتی بر كبك سر به زير خاك فشرده نيز پوشيده نيست</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17195122-115645820069741210?l=sazedaroon.blogspot.com' alt='' /></div>nnhttp://www.blogger.com/profile/09095454246178504453noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17195122.post-1150068253059321902006-06-11T16:21:00.000-07:002006-06-11T16:52:05.996-07:00من به درماندگي صخره و سنگ <br /> من به آوارگي ابر ونسيم <br /> من به سرگشتگي ‌آهوي دشت <br />من به تنهايي خود مي مانم<br />من در اين شب كه بلند است به اندازه حسرت زدگي <br /> گيسوان تو به يادم مي آيد <br />من در اين شب كه بلند است به اندازه حسرت زدگي <br /> شعر چشمان تو را مي خوانم <br /> چشم تو چشمه شوق <br />چشم تو ژرفترين راز وجود <br />برگ بيد است كه با زمزمه جاري باد<br />تن به وارستن عمر ابدي مي سپرد <br /> تو تماشا كن <br /> كه بهار ديگر<br />پاورچين پاورچين <br /> از دل تاريكي مي گذرد <br />و تو در خوابي <br /> و پرستوها خوابند <br />و تو مي انديشي <br />به بهار ديگر <br />و به ياري ديگر <br />نه بهاري <br /> و نه ياري ديگر <br />حيف <br /> اما من و تو <br />دور از هم مي پوسيم <br /> غمم از وحشت پوسيدن نيست <br />غمم از زيستن بي تو دراين لحظه پر دلهره است <br /> ديگر از من تا خاك شدن راهي نيست <br /> از سر اين بام <br />اين صحرا اين دريا <br />پر خواهم زد خواهم مرد <br />غم تو اين غم شيرين را <br /> با خود خواهم برد<br /><strong><br />حميد مصدق</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17195122-115006825305932190?l=sazedaroon.blogspot.com' alt='' /></div>nnhttp://www.blogger.com/profile/09095454246178504453noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17195122.post-1148068681257256862006-05-19T12:58:00.000-07:002006-05-23T21:02:09.266-07:00<div align="right"><em><span style="color:#663333;">با صدای الهه</span> </em></div><br /><div align="left"><br />با تشكر از<br /><a href="http://www.iranian.com" > <strong>iranian.com</strong> </a><br /></div><div class="audblog"><a class="audLink" href="http://www.iranian.com/Quiz/2004/June/song.mp3"><img class="audImg" alt="this is an audio post - click to play" src="http://www.audioblogger.com/media/images/audioblogger.gif" border="0" /></div></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17195122-114806868125725686?l=sazedaroon.blogspot.com' alt='' /></div>nnhttp://www.blogger.com/profile/09095454246178504453noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17195122.post-1147913082655949252006-05-17T17:41:00.000-07:002006-05-19T13:11:03.590-07:00<div align="right">تنهاييم را بی دليل با تو تقسيم كردم</div><div align="right">كه هيچ نبود جز وهمی برای مرهم زخمی كهنه </div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right">تاريخ مشترك ما در نگاه و رفتارت گم شده</div><div align="right">چنان بی تفاوتی كه انگار اولين صفحه تقويم من و تو رقم می خورد</div><div align="right">شايد هم باد صفحات قدیمی تقويمت را جدا كرده و با خود برده است</div><div align="right">يا خاك سرد خطوط مبهم پيشين حافظه ات را پر كرده است</div><div align="right"></div><div align="right">و من مبهوت و پيگير سر انجام نقش خود روي قلب تو</div><div align="right">جراحت قلب من همچنان دردی است مزمن كه آن را علاجی نيست </div><div align="right"></div><div align="right">حضور نا بهنگامت مرا سردرگم كرده</div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right">به گمانم صداي جرس شتر مرا شنيدی كه آواز حركت می داد </div><div align="right">و ظهور ناگهانيت هيچ نبود جز تعلل در كوچ هميشگی من</div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right">پس تو ای بی تفاوت ترين ای غریبه</div><div align="right">مرا به حال خود وا رهان</div><div align="right">تنهاييم را بازده </div><div align="right">و بگذار خود تنها بر تنهايي خود بگريم</div><div align="right"></div><div align="right">بگذار تا بروم </div><div align="right">چاره و علاج من در دست تو نيست </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17195122-114791308265594925?l=sazedaroon.blogspot.com' alt='' /></div>nnhttp://www.blogger.com/profile/09095454246178504453noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17195122.post-1138841937385773382006-01-28T16:58:00.000-08:002006-05-17T17:45:39.190-07:00<div align="right">لبخند بزن و به خورشيد نماز كن<br />كه جزاين چاره ای برای نبرد با دژخيمان سياهدل سيه چرده باقی نمانده است<br /><br />از مهربانی ها بگو<br />هرچند كه قلبت از شدت ضربه تلخ ناكامی متلاشی شده<br />و چون شنهای ريز ساحلی بر زمين ريخته<br /><br />بايست و مقاوم باش<br />با وجود ياس جانكاهی كه در درونت فرياد ميكشد<br />كه آيا فردايی خوهد بود؟<br />فردايی برای تو، برای من؟ فردايی روشن؟<br />يا تاريكتر از امروز<br /><br />روشنايی ببخش به تاريكی</div><div align="right">چرا كه شمع وجودت ديری نخواهد پاييد<br />و چند صباحی ديگر</div><div align="right">از آن جز خكستری باقی نيست </div><div align="right"><br /></div><div align="right">بشتاب كه وقت تنگ است<br />و زمستان نزديك<br /><br /><strong>بتاب و روشن كن<br />تا واپسين لحظه<br />تا آخرين ذره وجود</strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17195122-113884193738577338?l=sazedaroon.blogspot.com' alt='' /></div>nnhttp://www.blogger.com/profile/09095454246178504453noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17195122.post-1131439810218744082005-11-08T00:33:00.000-08:002005-11-08T01:15:49.433-08:00<div align="right">نشستی ساكن در كنار بوی عود و تاريكی</div><div align="right">و روح من برای پرواز و آزادی بيتابانه در درون لحظه ها را می شمرد</div><br><div align="right">با صداي ضربان طبل گونه خود را به سكوي پرواز نزديك ميكند</div><div align="center">و آنگاه رهايی</div><div align="right">مثل يك پروانه يك شاپرك</div><div align="right">سبك و آزاد در خلا از خود تهی بودن</div><br><div align="right">از شدت شوق گيج و سر در گم در فضاي اطاق معلق می ماند</div><div align="right">با هر نفس بيشتر و بيشتر از حضور خود آگاه ميشود</div><div align="right">و به ناگاه پرواز فراموش نشدنی را آغاز می كند</div><br><div align="right">او ميرود</div><div align="right">از خانه به خانه</div><div align="right">از كوی به كوی</div><div align="right">به ميهمانی همه با سرعتی شگفت انگيز</div><br><div align="right">حتی غرور سخت سنگی را توان مقاومت نيست</div><div align="right">از اين رهايی</div><br><div align="right">پس زندانی مظلوم احساس قوی تر از هميشه توان حضور می يابد</div><div align="right">اشك جاری ميشود</div><div align="right">دل از عشق لبريز</div><div align="right">گرمايی عظيم </div><div align="right">و روح همچنان در جريان</div><br><div align="right">تو را می بيند كه سر بر گريبان</div><div align="center">درگير امروز و فردا و ديروز خودی</div><br><div align="right">آوخ اگر می دانستی رهايی اكنون چقدر زيباست</div><div align="center">كه می دانستی آزادی پرواز در لحظه بودن چه اندازه سبك است</div><br><br><div align="right">با صداي زنگ سفر روح پايان می پذيرد</div><div align="right">و بيتابانه برای پروازی ديگر چشم به راه است </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17195122-113143981021874408?l=sazedaroon.blogspot.com' alt='' /></div>nnhttp://www.blogger.com/profile/09095454246178504453noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17195122.post-1129877275831239832005-10-20T23:43:00.000-07:002005-10-20T23:56:05.856-07:00<div align="right">به ياد دارم اولين روز ديدارمان را</div><div align="right">چشمانی درشت و سبز با مژگانی سياه كه در پس زمين ای بنفش محصور شده بود</div><div align="right">صورت شيرين و دوست داشتنی داشتی</div><br /><div align="right">يادش بخير، دختركانی بيش نبوديم و دلهامان پر از اميد و قلبمان پر از جواني</div><br /><div align="right">آرزوهايمان را يك به يك با هم در ميان ميگذاشتيم</div><div align="right">نترس بودی و شجاع، بدون حراس از شكست</div><br /><div align="right">به من گفتي، هميشه به قله و اوج خيره شو، به پائين نگاه </div><div align="right">مكن، مهم رسيدن به اوج است، نه مسافت و سختی راه </div><br /><br /><div align="right">و چه معصومانه بار سفر بستي، بدون يك خداحافظی</div><div align="right">شايد حتی خود باور نداشتی زمان رفتن است</div><div align="right">همه انديشيديم كه اين غيبت موقت است</div><br /><div align="right">به ياد دارم آخرين روز ديدارمان را در بيمارستان</div><div align="right"></div><div align="right">منظره بدن رنجور و شكم آماسيده ات هرگز از خاطرم بيرون نميرود</div><div align="right">و كوچ ناگهانت در نهم فروردين</div><br /><br /><div align="right">به ياد تو ميدوم ای دوست، به اميد زنده نگه داشتن ارزوهايت</div><div align="right">به اميد روزی كه اميدوارانی چون تو به خاطر هجوم سخت بيماری مجبور به ترك زندگی نباشند</div><div align="right">فقط به خط پايان مينگرم و درد و خستگی و ناتوانی جراتی برای نفوذ در رسيدن به هدف ندارد</div><br /><br /><b><div align="right">و ميدانم تو با منی، در تمام راه در يكايك قدم هايم</div><div align="right">به ياد تو ميدوم ای دوست </b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17195122-112987727583123983?l=sazedaroon.blogspot.com' alt='' /></div>nnhttp://www.blogger.com/profile/09095454246178504453noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17195122.post-1129532282726412962005-10-16T23:25:00.000-07:002005-10-17T00:08:59.960-07:00<div align="right"><blockquote></blockquote>چندی است كه من و تو در درگاهی خانه عشقمان نشسته ايم</div><div align="right"></div><div align="center">هردو می دانيم زمان رفتن است</div><div align="right">ولی يارای خداحافظيمان نيست</div><div align="right"></div><div align="right">چرا؟ نمي دانم </div><br /><div align="right">تك خاطره هاي كوتاه گذشته خوشمان، بسان زنجيری ما را به اين در متصل كرده</div><div align="center">هر حلقه نشانه پيوندی</div><div align="left">بايد خود رشته اين زنجيرها را بگسليم</div><div align="center">و چه سخت است شكستن پيوندها<br /></div><br /><div align="right"></div><div align="right">زندگی در حركت است و ايستادن خطا</div><div align="center">زمان ميگذرد بايد شتاب كرد</div><div align="left">با شكستن هر حلقه پاره ای از قلبم ميشكند</div><br /><div align="right">ای كاش ميشد همچنان در سرای قلبت می نشستم و به آن نوسان طپش ها گوش فرا ميدادم</div><div align="right">ای كاش باری دگر آن آرامش لحظات خوش را تجربه ميكردم</div><br /><br /><div align="right">ولی ديگر دير است بارمان را بسته ايم و هر دو به درگاهی رسيده ايم و وقت خداحافظی است</div><div align="center">پس برای آخرين بار، خدا تو را نگهدار</div><br /><div align="right">يادت نرود</div><div align="right">گل سرخ كوچكی در پنجره سرای قلبت به يادگار گذاشتم</div><div align="left">تا شايد بويی از لحظات خوش گذشته در آن فضا باقی بماند </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17195122-112953228272641296?l=sazedaroon.blogspot.com' alt='' /></div>nnhttp://www.blogger.com/profile/09095454246178504453noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17195122.post-1129512709183851092005-10-16T18:09:00.000-07:002005-10-16T21:12:26.080-07:00<div align="right">به ياد دارم چشمانی را كه دزديده بر من می نگريست</div><div align="right">و حرارتی نا مرئی در سراسر وجودم می افكند</div><div align="right"><br />آن نگاه شرمگين از جستجوي نگاه من فراری <br />و چشمان من بيتابانه در پی فرصتی برای آشنايی<br /><br />زمان موعود فرارسيد چشمانمان با هم تلاقی كرد و دو نگاه يكی شد<br />شدت برق اين پيوند تاثيری عميق در بطنشان نهاد </div><div align="right">دیگريارای تركشان نبود<br /><br />از آن پس، هر گوشه هر لحظه هر جا، از هر ديدار، جرقه هاي شور و شعف جاری ميگشت<br />و من مست از اين حس غريب<br /><br />با گذشت زمان اما</div><div align="right">نگاهش كمرنگ شد و ديگر با نگاه من آشنا نيست</div><div align="right"><br />و من همچنان به دنبال چشمان آشنای گذشته ام </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17195122-112951270918385109?l=sazedaroon.blogspot.com' alt='' /></div>nnhttp://www.blogger.com/profile/09095454246178504453noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17195122.post-1129510649938455372005-10-16T17:46:00.000-07:002005-10-16T18:03:59.133-07:00<div align="right">چشم خود را بگشا و ببين</div><div align="right">دختركی مستاصل از عشق به تو نگاه مي كند</div><div align="right">نگاهش پر زعاطفه ، پر ز رمز و راز</div><div align="right">و وجودش سراسر گرمی نياز</div><div align="right">تو از كدامين سياره ای كه ميتوانی با بی تفاوتی از كنار گونه های سرخ گداخته اش بگذری؟</div><div align="right">از كجا آمده ای كه در آن هيچ راهی از مهر و عطوفت نيست؟</div><div align="right">از ساكنان كدام شهری كه قلب مردمان آن شهر همه از سنگ است؟</div><div align="center">4/05</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17195122-112951064993845537?l=sazedaroon.blogspot.com' alt='' /></div>nnhttp://www.blogger.com/profile/09095454246178504453noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17195122.post-1129508636456311872005-10-16T17:00:00.000-07:002006-02-01T17:28:41.433-08:00<div align="right">چندی پيش، طبع شاعری من يك دفعه گل كرد و مطلب مينوشتم. حالا تصميم گرفتم كه اونا رو توی اين وبلاگ بنويسم. البته به اساتيد فن بر نخوره، چونكه از كارهاي اول انتظار زياد نبايد داشت. خلاصه، اين هم يكی از قطعه ها</div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right"> </div><div align="right">دلم تنگ است</div><div align="right">دلم تنگ است و هيچ اندر زبانم بر نمی آيد</div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right">دلم تنگ است و سرشار از غم سنگين</div><div align="right">نمي دانم چرا اشك من امشب در نمی آيد</div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right"> </div><div align="right">نمی دانم چرا اين چشم من امشب سر ناسازگاری با دلم دارد</div><div align="right">كه نگشايد دريچه اش را و مصدود است رود جاری اشكش</div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right"> </div><div align="right">سرنگشتانم اكنون سر به روي ساز بنهاده</div><div align="right">ولی خسته است آنسان كه</div><div align="right">نمی يابد توانی تا نوازش بدهد آن يار قديمی را</div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right"> </div><div align="right">ولی قلبم چنان لبريز از درد است كه سازم هم نوايی خوش نمی سازد</div><div align="right"></div><div align="right">چه بايد كرد؟ چاره ام چيست؟</div><div align="right">چه شد آن روز هاي خوش؟ چه شد آن روز هاي پر ز آرامش؟</div><div align="right">كجا رفت آن دم شيرين</div><div align="right">كه من هيچم نبود در دل بجز گرمی و آسايش؟</div><div align="right"></div><div align="right"> </div><div align="right"><strong>دلم تنگ است و ساز من بد آهنگ است</strong></div><div align="right"></div><div align="center">4/05 </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17195122-112950863645631187?l=sazedaroon.blogspot.com' alt='' /></div>nnhttp://www.blogger.com/profile/09095454246178504453noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17195122.post-1128835725909104792005-10-08T22:19:00.000-07:002005-10-16T18:49:32.166-07:00<div align="right">مدتيه كه ميخوام بنويسم، اما نميشه. ممكنه كه يكم خرافاتی به نظر برسه، اما من فكر ميكنم هر چيزی تا وقتش نرسه اتفاق نميفته. </div><div align="right">توی يكسال گذشته خيلی چيز ها تو زندگی من اتفاق افتاده، خيلی تغيير كردم</div><div align="right"></div><div align="right">كسی هست كه بدونه چه تغييری خوبه؟ </div><div align="right"></div><div align="right">خلاصه، اين روز ها انگار چيزی رو گم كرده ام</div><div align="right"></div><div align="right">تا حالا شده برسيد یک جايی تو زندگی و ندونين كه آيا بايد گذشته رو رها كنين و به دنبال آينده ای جديد برين، يا هنوز " گر صبر كنی ز غوره حلوا سازي"؟ </div><div align="right"></div><div align="right">با همه اين حرفها، يه اميدی ته دلم هست كه يك روزی از اين روز ها، راهم رو پيدا ميكنم </div><div align="right">به قول يك دوست و استاد قديمی هيچ سوالی تو اين دنيا نيست كه جوابی نداشته باشه </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17195122-112883572590910479?l=sazedaroon.blogspot.com' alt='' /></div>nnhttp://www.blogger.com/profile/09095454246178504453noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17195122.post-1127894677941713622005-09-28T00:56:00.000-07:002005-09-28T14:43:45.050-07:00<div align="center"><span style="font-size:14;"><span style="font-size:14;"><span style="font-size:130%;"><em>بلاخره بعد از مدتها وبلاگ رو شروع کردم!<strong> تولدت مبارک</strong></em>..</span></span>..</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17195122-112789467794171362?l=sazedaroon.blogspot.com' alt='' /></div>nnhttp://www.blogger.com/profile/09095454246178504453noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17195122.post-1127850643981414632005-09-27T12:43:00.000-07:002005-10-05T12:57:50.896-07:00<div align="center"><span style="color:#333333;"><strong></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#333333;"><strong></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#333333;"><strong></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#333333;"><strong>در اندرون من خسته دل ندانم کیست </strong></span><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#333333;">که من <span style="font-size:180%;color:#000000;">خموشم</span> و او در فغان و در غوغاست</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17195122-112785064398141463?l=sazedaroon.blogspot.com' alt='' /></div>nnhttp://www.blogger.com/profile/09095454246178504453noreply@blogger.com0